బజార్ లో కూరగాయలు కొంటున్న ప్రమీల, తననూ ఎవరో తదేకంగా చూస్తున్నారనిపించి, అటూ ఇటూ గమనించింది. ఆమె అనుమానం నిజమే. ఒక పదిహేడూ పద్దెనిమిదేళ్ళ అబ్బాయి ఆమెని తినేసేట్టు చూస్తున్నాడు. అతను అలా చూస్తుంటే చాలా ఇబ్బందిగా అనిపించింది ఆమెకి. ఎందుకంటే, ఆమె కొడుకు కూడా అదే వయసులో ఉంటాడు. అంతలోనే ఒక అనుమానం. ఈ కుర్రాడు తనని చూస్తున్నట్టుగానే, తన కొడుకు మరో ఆంటీని ఇలాగే చూస్తాడా అని అంతలోనే మరో అనుమానం. 'ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు తను పైట విషయంలో చాలా నిర్లక్ష్యంగా ఉంటుంది. అసలే తనవి పెద్దగా ఉంటాయి. ఎంత దాచుకున్నా, జాకెట్ నుండి బయటకి దూకడానికి రెడీగా ఉంటాయి. కొంపతీసి తన కొడుకు కూడా వీడిలాగే...' అని ఆలోచిస్తూ ఉండగా....
"ఏంటే! ఏదో ఆలోచిస్తున్నావూ! అంది ఆమె కూడా వచ్చిన స్నేహితురాలు కవిత. ప్రమీల ఆమెకి ఆ కుర్రాడిని కళ్ళతోనే చూపించి, "వాడు నన్ను తినేసేటట్టు చూస్తున్నాడే." అంది. కవిత నవ్వి, అలా ఎవరో ఒకరు చూస్తూ ఉండడం సహజమే కదే. అంది. "అది కాదే, నాది వాడి అమ్మ వయసు. నన్ను చూస్తున్నట్టుగానే, వాడి అమ్మను కూడా అలాగే చూస్తాడా ? | అంది ప్రమీల. "చూస్తే చూడొచ్చుఆ. వయసు అలాంటిదీ” అంటూ ముందుకు కదిలింది కవిత. ప్రమీల ఆమె పక్కనే నడుస్త అది కాదే, మా రవిది కూడా అదే వయసు. వాడు | కూడా నన్నూ." అంటూ ఆపేసింది. కవిత మళ్ళీ నవ్వి, "వాడు మాత్రం స్పెషలా? నీ సంగతి | ఏమో గానీ, చాలా సార్లు నన్ను మాత్రం తినేసేట్టు చూడడం గమనించాను." అంది కవిత. ప్రమీల ఆశ్చర్యంగా, "అవునా! మరి నువ్వేమీ అనలేదా?" అంది. "ఏమంటానూ! ఆ
వయసులో వాళ్ళకి అది సహజమే
కదా. పైగా ఆ వయసు కుర్రాళ్ళు.
అలా చూస్తుంటే బావుంటుందే.
అది కొంటెగా.
ప్రమీల ఆమెను అపనమ్మకంగా
చూసింది. "నీకూ బాగానే
అనిపిస్తుందిలేకాస్త. ఆలోచించి
చూడు. అంది. ప్రమీల ఏదో
ఆలోచిస్తూ వెనక్కి తిరిగి చూసింది.
ఆ కుర్రాడు తన వెనకే ఫాలో
అవుతున్నాడు. రెండు అడుగుల
దూరంలోనే ఉన్నాడు. అతన్ని అంత
దగ్గరగా చూడగానే గుండె
ఝల్లుమంది. గబుక్కున తల
తిప్పేసుకొని, కూరగాయలు
తీసుకొని, కవిత తో పాటూ, బయటకు వచ్చేసింది. కవిత ఇల్లు దగ్గరే కావడంతో అమె
నడిచి వెళ్ళిపోయింది. ప్రమీల బస్ స్టాప్ దగ్గరకు వచ్చి, తన వెనక ఆ కుర్రాడు
ఉన్నాడేమోనని చూస్తే, కనబడలేదు. "హమ్మయ్యా!" అనుకుంది. అక్కడ నిలబడ్డ కాసేపటికి
బస్ వచ్చింది. బాగా రష్ గా ఉండడంతో, కష్టపడి ఎక్కి, లోపలకు దూరింది. కొద్దిసేపటి
తరవాత, తన వెనక ఎవరో, తన పిర్రలపై చేయి ఆనించాడు. మళ్ళీ వాడేనా!? అనుకుంటూ,
కళ్ళ చివరల నుండి గమనించింది. వాడే. ఒకసారిగా వళ్ళంతా ఝల్లుమంది. "అమ్మో!
వీడేంటీ ఇలా తగులుకున్నాడూ?" అనుకుందిఅంతలో వాడు చిన్నగా ఆమె పిర్రను
నొక్కాడు. అంతకు ముందు చాలా సార్లు ఇలా కొందరు టచ్ చేసారు గానీ, ఈ ఈడు
పిల్లాడు నొక్కడం ఇదే మొదటిసారి. భయంతో, టెన్షన్ తో వాడి చేయి వణకడం
తెలుస్తుంది. ఆమెకి నవ్వొచ్చి, "పోనీలే పాపం." అనుకున్నది. ఆమె ఏమీ అనకపోయేసరికి,
వాడికి కాస్త ధైర్యం వచ్చి, కాసేపు అలాగే నొక్కాడు. వాడు మొదట నొక్కినప్పుడు ఏమీ అనిపించక పోయినా, వాడు అలా నొక్కుతూ ఉంటే, కాసేపటికి ఆమెకి కూడా వేడెక్కసాగింది. ఆమె స్థితి వాడికి అర్ధమయిందో లేదో గానీ, వాడికి మాత్రం బాగా ధైర్యం వచ్చేసింది. ఆమె పిర్రల మీద చేయి తీసేసి, ముందుకి జరిగి, ఆమెకి ఆనుకొని నిలబడ్డాడు. ఆమె పిర్రల మధ్య చీలికలో, ఫేంట్ పైనుండే తన అంగాన్ని గుచ్చుతున్నాడు. వాడి గట్టిదనం గమనించి, "అమ్మో! అన్ని అడ్డంగా ఉంటేనే ఇలా గుచ్చుకుంటుదీ, ఏమీ లేకపోతే ఎలా ఉంటుందో. అనుకుంది. అలా అనుకోగానే, ఆమెకి కింద నెమ్మదిగా తడెక్కడం మొదలయ్యింది. అంతలో వాడు సందు చూసుకొని చేతిని ఆమె ముందుకు తెచ్చి, నెమ్మదిగా చీర చాటు నుండి, పొత్తికడుపుమీద వేసాడు. ఈ సారి ఆమెకి వణుకు మొదలయ్యింది. ఎవరైనా చూస్తున్నారేమోనని అటూ ఇటూ చూసింది. ఎవరి బిజీ లో వారు ఉన్నారు. వాడిని చెయ్యి తీయమని కసురుదామనుకుంది, కానీ మళ్ళీ పాపం అనిపించింది. అంతలో వాడు నెమ్మదిగా పొత్తికడుపు మీద నిమిరసాగాడు. ఆమె శరీరం నెమ్మదిగా వేడెక్కసాగింది. మళ్ళీ చుట్టూ ఒకసారి చూసింది. విపరీతమైన రష్ గా ఉండడంతో, ఎవరి చూపూ తమపైన లేదు. ఆమె అటూఇటూ చూస్తుండగానే వాడు నెమ్మదిగా ఆమె బొడ్డును కెలకసాగాడు. వాడు అలా చేస్తుంటే, ఆమెకి చాలా ఎగ్జిటింగ్ గా అనిపిస్తుంది. "కొద్దిసేపేగా! ఎంజాయ్ చేద్దాం." అనుకుంటూ, వాడి చేతిని ఎవరూ గమనించకుండా, గబుక్కున చీరతో కప్పేసింది. వాడు ఈసారి చేతిని పైకి పాకించి, ఆమె స్థనాల మీదకి తెచ్చాడు. ఆమె ఊపిరి బిగబట్టింది. వాడి చేయి విపరీతంగా వణికిపోతుంది. ఆ వణుకుతున్న చేతితోనే ఆమె స్థనాన్ని, జాకెట్ పైనుండే చిన్నగా నొక్కసాగాడు. వాడి చిన్నిచిన్ని నొక్కుళ్ళకి, ఆమెకి వళ్ళంతా కంపనాలు పుడుతున్నాయి. "స్బస్ లో. ఎవరూ లేకపోతే ఎంత బావుణ్ణూ. అనుకుంటూ ఉండగా, అంతలో బస్ సడెన్ గా ఆగింది. చెకింగ్ స్క్యాడ్ లోపలకి ఎక్కారు. వాళ్ళని చూడగానే, ఆ కుర్రాడు సందు చూసుకొని, కిటికీ నుండి దూకి పారిపోయాడు. వేడెక్కిపోయిన ఆమె శరీరం ఉసూరుమని నిట్టూర్చింది.
తరువాత తన బస్ స్టాప్ లో దిగి, ఇంటికి నడుస్తూ ఉంటే, దారిలో ఒక సినిమా థియేటర్ కనిపించిందిటైం చూసుకుంటే. ఆరున్నర అయ్యింది. ఇంటికి వెళ్ళినా ఎవరూ ఉండరని
తెలుసు. మొగుడు వచ్చేసరికి పన్నెండు దాటుతుంది కొడుకు. పది దాటితే గానీ ఇంటికి చేరడు. కాబట్టి సినిమాకి పోవడమే బెటర్ అనుకొని, లోపలకి వెళ్ళింది. అప్పటికే సినిమా మొదలయ్యిందేమో, బయట ఎవరూ లేరు. టికెట్ కొనుక్కొని, లోపలకి వెళ్ళి, చీకటిలో తడుముకుంటూ, ఒక సీట్లో కూర్చుంది.
ఎక్కువమంది జనాలు లేరు. మొత్తం కలిపి ఒక ఇరవైమంది ఉంటారేమో. అంతలో లోపలకి ఒక కుర్రాడు వచ్చాడు. డస్ట్ పడకుండానేమో, ముక్కుకి కర్చీఫ్ కట్టుకున్నాడు. తన సీట్ కి రెండు సీట్ల అవతల కూర్చున్నాడు. స్పష్టంగా కనిపించడం లేదు కానీ, ఆకారం చూడగానే బస్ లో తనని కెలికిన కుర్రాడు గుర్తొచ్చాడు. మళ్ళీ శరీరం వేడెక్కసాగింది. ఆ కుర్రాడి వైపు చూసి, వీ డు కెలికితే బావుణ్ణూ అనుకుంటూ ఉండగా, అతను ఆమె వైపు తలతిప్పి చూసాడుగబుక్కున. తలతిప్పేసుకుంది సరళ. ఆ చీకట్లో అసలు ఏమీ తెలియడం లేదు. ఆకారాలు కదలడం తప్పిస్తే. మళ్ళీ అతని వైపు చూసింది. అతను తనవైపే చూస్తున్నాడు. రెండు క్షణాలు చూసి మళ్ళీ తల తిప్పేసుకుంది. అతను నెమ్మదిగా తన సీట్లోంచి లేచి, వచ్చి ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు. ఒక్కసారిగా ఆమె వళ్ళు ఝల్లుమంది. అతనివైపు చూడాలంటే ఆదోలా అనిపించింది. తల దించుకొని కూర్చుంది. కొన్ని క్షణాల తరువాత అతను నెమ్మదిగా ఆమె మోకాలిపై చేయి వేసాడు. అతను అలా వేయగానే, ఆమె కాళ్ళు సన్నగా వణకసాగాయి. అసంకల్పితంగా వాడి చేతిని విదిలించింది. వాడు కొన్నిక్షణాలు అలాగే ఉండిపోయి, మళ్ళీ నెమ్మదిగా తన చేతిని ఆమె మోకాలిపై వేసాడు. సరళ కదలకుండా అలాగే కూర్చుంది. వాడు కూడా ఏమీ చేయకుండా, తన చేతిని అలాగే ఉంచాడు. కొన్ని క్షణాల తరువాత, ఆమె అతని వైపు చూసింది. మొహానికి ఉన్న కర్చీఫ్ తీసేసాడు. మసక చీకటిలో కూడా అతన్ని గుర్తు పట్టింది. ఇందాక తన వెంట పడ్డ కుర్రాడే. బస్ లో ఏమీ అనక పోయేసరికి, వెంట పడి వచ్చినట్టున్నాడు. "ఛా! బస్ లో ఏమీ అనకపోవడం తప్పు అయిపోయింది." అనుకుంది ఆమె. ఆమె తన ఆలోచనల్లో ఉండగానే, వాడు ఆమె మోకాలిపై చిన్నగా నిమిరాడు. ఆమె ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి, వాడివైపు కోపంగా చూసి, చప్పున లేచి, రెండు సీట్ల అవతల కూర్చుంది. ఏదో బిల్డప్ కోసం వాడి వైపు కోపంగా చూసి, పక్కకి వెళ్ళిపోయిందే గానీ, వాడు వస్తే బావుణ్ణు అని ఎదురు చూడసాగింది. ఇందాక
Part -2 అడిగిన వాళ్ళకే పంపుతాం
You must be logged in to post a comment.